Waarom trekt mijn autistische kind zijn schoenen uit?

Dus je kind blijft zijn schoenen uittrekken...

Op school.
Buiten.
Soms op plekken waar het niet veilig is.

Je maakt je zorgen.
Misschien verward.
Mogelijk gefrustreerd.

Laat me proberen hier enig licht op te werpen door je te vertellen hoe schoenen voor mij aanvoelen - en hoe ik er persoonlijk mee omga.

Ik ben autistisch.
En ik trek ook mijn schoenen uit.

Niet moeilijk zijn.

Omdat ze zich soms ondraaglijk voelen.

Wat ‘ongemakkelijk’ werkelijk betekent

Bij veel autistische mensen verdwijnen sensaties niet naar de achtergrond.

Ze blijven.

Als je schoenen aantrekt, merk je ze misschien een paar minuten.
Dan filteren je hersenen ze eruit.

Voor mij – en voor veel autistische mensen – gebeurt dat filteren niet.

Schoenen combineren:

• Warmte
• Druk
• Naden
• Strakheid
• Beperkte beweging

Voor sommigen van ons wordt die input nooit ‘normaal’.

Het blijft de hele dag merkbaar.

Het kan voelen alsof u de hele dag handschoenen draagt

Stel je voor dat je constant handschoenen draagt.

Zelfs als ze geen pijn doen, zou je uiteindelijk het volgende willen:

• Voel lucht
• Beweeg vrij
• Niet iets om je heen wikkelen

Zo kunnen schoenen aanvoelen.

Het wegnemen ervan is regulering.
Niet rebellie.

Mijn winterexperiment

Persoonlijk heb ik het meeste moeite met het gevoel van hitte en het gevoel dat ik ‘opgesloten’ zit in een schoen.

Dus ik heb iets getest.

Op een dag begin februari in Zwitserland (rond de 2°C/35,6°F) kleedde ik mij volledig aan voor de winter:

Jas.
Sjaal.
Handschoenen.

Op mijn voeten? Instapsandalen.

Ik wilde weten wat erger was:
De kou – of schoenen?

Tot de zomer droeg ik geen laarzen meer.

Zolang ik niet in de sneeuw sta, voel ik me comfortabeler in sandalen.

Zo sterk is het ongemak.

Eén persoon zou op school dringend een paar sportschoenen uit de kast moeten halen –
terwijl een ander erop staat de hele winter gesloten schoenen te dragen.

Zintuiglijke behoeften gaan niet over logica.

Ze gaan over regulering.

Wat er van buiten extreem uitziet, kan van binnenuit volkomen noodzakelijk aanvoelen.

Geef altijd prioriteit aan veiligheid: wegen, scherpe voorwerpen en extreme temperaturen zijn reële risico's.
Dit is wat voor mij werkt.

Welke soorten schoenen werken beter?

Niet alle schoenen zijn gelijk.

Sommige functies maken een groot verschil:

• Zachte, flexibele zolen (zelfs gymnastiekschoenen kunnen helpen)
• Brede teendozen (veel merken bieden ‘brede’ modellen aan – of een iets grotere maat kan de druk verminderen)
• Minimale interne naden
• Ademende materialen (Geox is hier vaak verrassend goed voor)
• Gemakkelijk aan/uit-ontwerpen (Skechers heeft een “Slip-Ins” -collectie)
• Opties met open achterkant, zoals instapsandalen
• Mocassins van zacht leer: elegant genoeg voor op het werk, gemakkelijk en discreet af te trekken
• Klittenband, elastische panelen of verstelbare bandjes in plaats van stijve veterschoenen

En ja: comfortabele sokken zijn ook belangrijk.
Maar dat is een heel onderwerp op zichzelf.

Soms helpt het ook om strikte seizoensregels te negeren:

Sandalen bij kouder weer.
Snowboots bij milder weer.

Het doel is niet mode.

Het is het comfort van het zenuwstelsel.

Bonustips voor het inlopen van nieuwe schoenen

Als nieuwe schoenen het grootste probleem zijn, kunnen twee dingen echt helpen:

1. Bouw ze thuis geleidelijk in.
Draag ze binnenshuis met dikke skisokken voor korte sessies.
De sokken verminderen wrijving en verzachten de drukpunten na verloop van tijd.

2. Bezoek een pedoloog (voetspecialist).
Ze kunnen de vorm van de voet beoordelen, geschikte modellen aanbevelen en soms schoenen professioneel verzachten of uitrekken.

Dit is handig, of je nu autistisch bent of niet.
Van goed schoeisel heeft iedereen voordeel.

Wat eigenlijk het meeste helpt

Je kunt schoenen waarschijnlijk niet helemaal elimineren.

Maar je kunt de nood verminderen:

• Laat korte pauzes op blote voeten toe als dat veilig is
• Kies flexibiliteit boven stijfheid
• Geef prioriteit aan comfort boven conventies

Als uw kind zijn schoenen blijft uittrekken, communiceert het zeer waarschijnlijk iets echts.

Geen verzet.

Ongemak.

Wanneer u de vraag verschuift van:

“Waarom houden ze hun schoenen niet aan?”

naar:

“Hoe voelt het dragen van schoenen voor hen?”

de situatie wordt vaak duidelijker.

En rustiger.

Begrip verandert de reactie.

En dat kan alles veranderen.

Een kleine uitnodiging

Ieder jaar in april is er eenautisme-uitdaging op blote voetendat moedigt mensen aan om steun te betuigen aan mensen met autisme en mensen met verschillen in sensorische verwerking – en om zelf te ervaren hoe het voelt om op blote voeten te lopen.

Het gaat niet om kopieergedrag.

Het gaat erom dat je merkt hoe krachtig zintuiglijk comfort kan zijn.

Zelfs kleine ervaringen kunnen het perspectief veranderen.