Γιατί το αυτιστικό παιδί μου βγάζει τα παπούτσια του;

Έτσι, το παιδί σας συνεχίζει να βγάζει τα παπούτσια του…

Στο σχολείο.
Εκτός.
Μερικές φορές σε μέρη όπου δεν είναι ασφαλές.

Ανησυχείς.
Ίσως μπερδευτεί.
Ενδεχομένως απογοητευμένος.

Επιτρέψτε μου να προσπαθήσω να ρίξω λίγο φως σε αυτό λέγοντάς σας πώς είναι τα παπούτσια για μένα — και πώς το διαχειρίζομαι προσωπικά.

είμαι αυτιστικός.
Και βγάζω και τα παπούτσια μου.

Για να μην είναι δύσκολο.

Γιατί μερικές φορές, νιώθουν αφόρητα.

Τι σημαίνει πραγματικά «άβολο».

Για πολλά αυτιστικά άτομα, οι αισθήσεις δεν σβήνουν στο παρασκήνιο.

Μένουν.

Όταν φοράτε παπούτσια, μπορεί να τα παρατηρήσετε για λίγα λεπτά.
Τότε ο εγκέφαλός σας τα φιλτράρει.

Για μένα - και για πολλούς αυτιστικούς ανθρώπους - αυτό το φιλτράρισμα δεν συμβαίνει.

Τα παπούτσια συνδυάζουν:

• Θερμότητα
• Πίεση
• Ραφές
• Σφικτότητα
• Περιορισμένη κίνηση

Για μερικούς από εμάς, αυτή η εισαγωγή δεν γίνεται ποτέ «φυσιολογική».

Παραμένει αισθητό όλη την ημέρα.

Μπορεί να νιώθεις σαν να φοράς γάντια όλη μέρα

Φανταστείτε να φοράτε συνεχώς γάντια.

Ακόμα κι αν δεν πονάνε, τελικά θα θέλατε:

• Νιώστε αέρα
• Κινηθείτε ελεύθερα
• Μην έχετε κάτι τυλιγμένο γύρω σας

Αυτή είναι η αίσθηση των παπουτσιών.

Η απομάκρυνσή τους είναι ρύθμιση.
Όχι εξέγερση.

Το χειμερινό μου πείραμα

Προσωπικά παλεύω περισσότερο με την αίσθηση της ζέστης και την αίσθηση «παγιδευμένου» μέσα σε ένα παπούτσι.

Οπότε δοκίμασα κάτι.

Μια μέρα στις αρχές Φεβρουαρίου στην Ελβετία (περίπου 2°C / 35,6°F), ντύθηκα πλήρως για χειμώνα:

Παλτό.
Κασκόλ.
Γάντια.

Στα πόδια μου; Πέδιλα με slip-in.

Ήθελα να μάθω τι ήταν χειρότερο:
Το κρύο — ή τα παπούτσια;

Δεν φόρεσα ξανά μπότες μέχρι το καλοκαίρι.

Όσο δεν στέκομαι στο χιόνι, είμαι πιο άνετα με τα σανδάλια.

Τόσο έντονη είναι η ταλαιπωρία.

Ένα άτομο μπορεί να χρειαστεί επειγόντως να βγει από ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια στο σχολείο —
ενώ ένας άλλος επιμένει να φοράει κλειστά παπούτσια όλο τον χειμώνα.

Οι αισθητηριακές ανάγκες δεν έχουν να κάνουν με τη λογική.

Αφορούν ρύθμιση.

Αυτό που φαίνεται ακραίο εξωτερικά μπορεί να αισθάνεται εντελώς απαραίτητο από μέσα.

Παρακαλούμε να δίνετε πάντα προτεραιότητα στην ασφάλεια — οι δρόμοι, τα αιχμηρά αντικείμενα και οι ακραίες θερμοκρασίες αποτελούν πραγματικούς κινδύνους.
Αυτό είναι που λειτουργεί για μένα.

Ποιοι τύποι παπουτσιών τείνουν να λειτουργούν καλύτερα

Δεν είναι όλα τα παπούτσια ίσα.

Ορισμένα χαρακτηριστικά κάνουν μεγάλη διαφορά:

• Μαλακές, εύκαμπτες σόλες (ακόμη και παπούτσια γυμναστικής μπορούν να βοηθήσουν)
• Κουτιά με φαρδιά δάχτυλα (πολλές μάρκες προσφέρουν μοντέλα «πλατύς» — ή η ελαφρά αύξηση του μεγέθους μπορεί να μειώσει την πίεση)
• Ελάχιστες εσωτερικές ραφές
• Αναπνεύσιμα υλικά (το Geox είναι συχνά εκπληκτικά καλό για αυτό)
• Εύκολα σχέδια ενεργοποίησης/απενεργοποίησης (το Skechers διαθέτει συλλογή "Slip-Ins")
• Επιλογές με ανοιχτή πλάτη, όπως slip-in σανδάλια
• Μοκασίνια από μαλακό δέρμα — αρκετά κομψά για δουλειά, που αφαιρούνται εύκολα διακριτικά
• Velcro, ελαστικά πάνελ ή ρυθμιζόμενοι ιμάντες αντί για άκαμπτα κορδόνια

Και ναι — οι άνετες κάλτσες έχουν επίσης σημασία.
Αλλά αυτό είναι ένα ολόκληρο θέμα από μόνο του.

Μερικές φορές βοηθά επίσης να αγνοήσουμε τους αυστηρούς εποχικούς κανόνες:

Σανδάλια σε πιο κρύο καιρό.
Μπότες χιονιού σε ηπιότερο καιρό.

Ο στόχος δεν είναι η μόδα.

Είναι η άνεση του νευρικού συστήματος.

Συμβουλές μπόνους για το Breaking In New Shoes

Εάν τα νέα παπούτσια είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα, δύο πράγματα μπορούν πραγματικά να βοηθήσουν:

1. Σπάστε τα σταδιακά στο σπίτι.
Φορέστε τα σε εσωτερικούς χώρους με χοντρές κάλτσες σκι για σύντομες συνεδρίες.
Οι κάλτσες μειώνουν την τριβή και μαλακώνουν τα σημεία πίεσης με την πάροδο του χρόνου.

2. Επισκεφτείτε έναν παιδολόγο (ειδολόγο ποδιών).
Μπορούν να αξιολογήσουν το σχήμα του ποδιού, να προτείνουν κατάλληλα μοντέλα και μερικές φορές να μαλακώσουν ή να τεντώσουν επαγγελματικά τα παπούτσια.

Αυτό είναι χρήσιμο είτε είστε αυτιστικοί είτε όχι.
Τα καλά υποδήματα ωφελούν όλους.

Αυτό που πραγματικά βοηθά περισσότερο

Πιθανότατα δεν μπορείτε να αφαιρέσετε εντελώς τα παπούτσια.

Αλλά μπορείτε να μειώσετε την αγωνία:

• Επιτρέψτε σύντομα διαλείμματα ξυπόλητου όταν είναι ασφαλές
• Επιλέξτε την ευελιξία έναντι της ακαμψίας
• Δώστε προτεραιότητα στην άνεση έναντι της σύμβασης

Εάν το παιδί σας συνεχίζει να βγάζει τα παπούτσια του, είναι πολύ πιθανό να επικοινωνεί κάτι αληθινό.

Όχι περιφρόνηση.

Δυσφορία.

Όταν μετατοπίζετε την ερώτηση από:

«Γιατί δεν θα κρατήσουν τα παπούτσια τους;»

να:

«Τι είναι για αυτούς να φοράνε παπούτσια;»

η κατάσταση συχνά γίνεται πιο ξεκάθαρη.

Και πιο ήρεμος.

Η κατανόηση αλλάζει την απόκριση.

Και αυτό μπορεί να αλλάξει τα πάντα.

Μια μικρή πρόσκληση

Κάθε Απρίλιο, υπάρχει έναπρόκληση για τον αυτισμό ξυπόλητοςπου ενθαρρύνει τους ανθρώπους να δείξουν υποστήριξη στα αυτιστικά άτομα και σε εκείνα με διαφορές στην αισθητηριακή επεξεργασία — και να βιώσουν οι ίδιοι πώς είναι να περπατάς ξυπόλητος.

Δεν πρόκειται για συμπεριφορά αντιγραφής.

Είναι να παρατηρήσετε πόσο ισχυρή μπορεί να είναι η αισθητηριακή άνεση.

Ακόμη και μικρές εμπειρίες μπορούν να αλλάξουν την οπτική.